Zwijgplicht vrijbreken, Esther van der Linde

De afgelopen twee maanden was het stil in mij. De buitengewone buitenwereld met al het geweld, alle afleiding van wat er werkelijk speelt en behoorlijke beerputten die eindelijk opengaan, nodigde mij uit in mijzelf te voelen en te zien wat daar in de schaduw speelt.

Natuur in winterslaap

In lijn met het seizoen van de winter. Moeder natuur die in winterslaap gaat. Na al het loslaten in de herfst, nu in rust. En tegelijkertijd was het in de stilte oorverdovend luid en overschreeuwde vanuit de diepte het welbekende stilzwijgen. De zwijgplicht. We praten er niet over, want dan is het er niet. We stoppen het weg, verdringen het, blokkeren het want dan hoeven we niet te voelen hoeveel pijn en verdriet het ons geeft. En vervolgens dragen we dat door de generaties van onze familie systemen heen, jarenlang met ons mee. Zonder schuld naar onze (voor) ouders.

Zwijgplicht vrijbreken

Nekpijn, schouderpijn, wat draag ik zelf nog allemaal met me mee? Aan schuld, twijfel aan mijn eigenwaarde en tegelijkertijd in een eenzaamheid conflict. Een bestaansrecht conflict. Want wie ben ik als ik de zwijgplicht vrij breek? Wie of wat blijft er van mij over, wanneer ik alleen nog mijn waarheid spreek en trouw blijf aan mezelf?

Groot geschenk

In het donker is het hart werken, bewust met een ‘t’. Hartgedragen om in alle onmacht en onrust te blijven staan. Ik kies ervoor om te blijven staan, maar geregeld word ik getest en niet met een stokje. Donder ik om door afwijzing, een oordeel? Ik wankel en wiebel zeker wel, want het zegt vooral iets over mij waar ik mezelf afwijs of veroordeel. Die spiegel kunnen omarmen en leven, voelt als een groot geschenk aan mezelf.

Bewuste keuze gemaakt

Ik kan níet meer, níet zien wat er om ons heen in eigen land en in de wereld gebeurt. Ik kan niet meer iets doen wat voor mij niet goed voelt. De rol van verbinder, waarmee ik me lang heb geïdentificeerd, heb ik losgelaten. En ik heb de bewuste keuze gemaakt om na doorvoelen, doorzien en doorleven, alleen nog maar te kiezen voor liefde en licht, júist in het donker. In mezelf te geloven en mezelf te accepteren in het anders zijn. Bewust, gezond, krachtig en liefdevol naar alle mensen die me dierbaar zijn en die bij mij willen zijn omdat ze voelen dat het in die verbinding klopt.

Niemand uitgezonderd, niemand buitengesloten. Voel je welkom in mijn hart.
Zij voelt waar het klopt.

© 2022 Starfulness. Alle rechten voorbehouden

Website gerealiseerd door: Petriana.nl

Opslaan
Cookies gebruikersvoorkeuren
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat u de beste ervaring op onze website krijgt. Als u het gebruik van cookies weigert, werkt deze website mogelijk niet zoals verwacht.
Accepteer alles
Weiger alles
Lees meer
Analytics
Tools die worden gebruikt om de gegevens te analyseren om de effectiviteit van een website te meten en om te begrijpen hoe deze werkt.
Google Analytics
Accepteren
Niet accepteren